Odczuwanie lęku i strachu jest tak samo normalne, jak potrzeba jedzenia, snu czy oddychania. W codziennym życiu doświadczamy tych emocji, na przykład w sytuacjach nam zagrażających lub przed ważnym dla nas egzaminem. Trudno przecież wyobrazić sobie życie w ciągłym spokoju, poczuciu bezpieczeństwa, wolne od ryzyka, zagrożeń czy niebezpieczeństw. Strach i lęk to część naszego życia. Są nam one niezbędne, by przeżyć, wyeliminować, odróżnić doznawane uczucia oraz ocenić sytuację, w której się znajdujemy. Bez tych dwóch emocji nasze codzienne życie byłoby pełne niebezpieczeństw.
Nie każdy strach lub lęk jest dla nas dobry. Dla wielu osób lęk jest doznaniem przytłaczającym, niosącym ze sobą dodatkowe dolegliwości, które mogą utrudniać funkcjonowanie. Nadmiernie odczuwane, nasilające i utrzymujące się uczucia strachu i lęku będą przyczyniać się do dezorganizacji naszego codziennego życia.
Do najbardziej wyniszczających dolegliwości psychicznych dzisiejszych czasów należą zburzenia lękowe. Na całym świecie miliony ludzi każdego dnia chcą dzielnie zapanować nad doskwierającymi im: niepokojem, paniką, strachem czy przerażeniem. Często stwierdzają, że im bardziej próbują uniknąć lęków oraz czynników, które je uruchamiają, tym bardziej mają poczucie, że lęki pojawiają się i nasilają samoistnie. Prócz emocji związanych z lękiem mogą występować takie objawy, jak m.in.: ucisk w klatce piersiowej, ból żołądka, uczucie tonięcia, zawroty głowy, duszności, problemy z zasypianiem, obsesyjne myśli lub działania, trudności w przebywaniu w skupiskach dużej ilości osób, tłumie czy strach przed zamkniętymi przestrzeniami.
Jeśli towarzyszy Ci przynajmniej jeden z powyższych objawów, a także uczucie lęku czy strachu, nie czuj się sam, ponieważ są sposoby, by wrócić do normalnego funkcjonowania. Rozmawiaj! Gdy podzielisz się swoimi obawami z zaufaną osobą, będziesz miał szanse otrzymać wsparcie, a także poznać inny punkt widzenia na swój niepokój. Z lękiem i strachem często łączy się napięcie ciała. Organizm mobilizuje się, czyli spina, przygotowując się tym samym do walki lub ucieczki. W rozluźnieniu może pomóc codzienna aktywność, na przykład: spacer, bieganie, relaksacyjna kąpiel, czytanie książki, oglądanie filmu, słuchanie muzyki. Ważne, by zdefiniować swój lęk, co go powoduje i jakie objawy psychosomatyczne daje naszemu ciału. W tym czasie skup się na oddechu, opanuj go, zwolnij, niech się spłyci, ponieważ w sytuacji lękowej będzie zawsze przyśpieszony. Następnie skoncentruj się na tym, co dobre, odpuść myślenie o lęku, jeśli wiesz, że w danej sytuacji nie możesz nic zrobić. Zaakceptuj go. Pomoże to nie tylko w walce, ale i poprawi Twoje samopoczucie. Jeśli zdołasz, spróbuj nazwać lęk, to może być pierwszym i najważniejszym krokiem do poradzenia sobie z nim.
Lęk jest emocją, która w przeciwieństwie do strachu, nie ma podłoża w realnym zagrożeniu. Jednakże, gdy nie możesz samodzielnie opanować poczucia lęku, zasadnym będzie udanie się po pomoc do specjalisty z zakresu psychiatrii lub psychologii. Fachowa pomoc jest nieoceniona pod kątem doboru terapii czy odpowiednich technik relaksacyjnych.