Niektóre osoby mają skłonność do zamieniania trudnych dla nich uczuć w złość. Nie chcą się mierzyć z emocjami, które kojarzą się z bolesnymi zdarzeniami w ich życiu i przywołują przykre wspomnienia. Łatwiej im wówczas przeżywać złość niż uczucie, które się pod nią kryje.
Uczucia, które często kryją się pod złością, to: bezradność; zazdrość; poczucie; odrzucenia; rozpacz; poczucie winy; poczucie niższości; rozczarowanie; poczucie klęski; poczucie krzywdy; smutek; zranienie; przykrość; strach; żal; upokorzenie.
Aby zmniejszyć swoją skłonność do wybuchów złości, należałoby nauczyć się przeżywania wymienionych wyżej uczuć, ilekroć się pojawiają, nie zamieniając ich na złość. Może się wówczas okazać, że przeżywanie złości było łatwiejsze niż zmierzenie się np. z poczuciem bezradności, zazdrością albo upokorzeniem.
Wszystkie te emocje są częścią ludzkiego doświadczenia i w dłuższej perspektywie żaden człowiek nie uchroni się przed ich przeżywaniem. Niektóre osoby jednak zachowują się tak, jakby postanowiły nigdy więcej nie przeżywać tych uczuć – wówczas gdy zdarzają się sytuacje je przywołujące, zamieniają niechciane uczucia na złość.
Rozwiązaniem tego problemu jest zaakceptowanie niechcianych uczuć, nauczenie się ich przeżywania. Niekiedy wiąże się to z potrzebą odreagowania trudnych emocji z przeszłości podczas psychoterapii.
Zainteresowanych zapraszamy na naszą stronę www. gdzie można pobrać bezpłatnie ten i inne poradniki dotyczące różnej problematyki z dziedziny wychowania.
Materiał przygotowany na podstawie poradnika Fundacji Dorastaj z Nami zatytułowanego „Rozmowy o złości”.
Autorem poradnika jest Bogusław Włodawiec – psycholog, psychoterapeuta. Specjalizuje się w problematyce zaburzeń odżywiania, zaburzeń lękowych, depresji, uzależnienia od alkoholu, współuzależnienia i DDA.
